Namens de commissie dag van de ouderen willen wij jullie bedanken voor het mooie stuk en dat iedereen veel plezier en erg hebben genoten want de reactie was geweldig. wie weet tot een volgende keer gr Jo Hiddink

Kukeleku… En weer konden we genieten van een Buurtschap-avondje. Ook de 3de avond was helemaal uitverkocht. En nog nooit ben ik met een ontevreden gevoel naar huis gegaan, zeker ook nu niet! Er was zoveel om van te genieten. Zoveel belangstelling, dat geeft al een zekere spanning. En toen het doek openging wis je gewoon niet waar je moest kijken, wat een spullen, en wat een hoeveelheid. De grappige opstelling en indeling, wat een werk; fantastisch! En dan, heel verrassend, begint het spel achter in de zaal. Lucy Kronkie doet haar relaas. En als enig tijd later Rosie de buurvrouw er ook nog bij komt, begint het verhaal lekker te lopen. Genieten van het spel van 2 echte vakmensen. Maar dan komen de aso’s. Weten in het dagelijkse leven ook veel te verstieren. Ook die rollen werden goed gespeeld, dat kunnen ze bij het Buurtschap wel, dat weet iedereen. Maar na de pauze werd duidelijk dat de koek al helemaal op was. Het idee, dat de nalatenschap naar de baby zou gaan, is grandioos. Zo’n item leent zich voor veel grappen en grollen. Wel moet er een voortdurende spanning voelbaar zijn over hoe dit uiteindelijk gaat eindigen. Maar helaas, opeens kwam daar – veel te vroeg- het kussen, en later nog wat gedoe met een pistool en zo, ik weet het al niet eens meer. Het prachtige idee van dit spel liep uit tot een spanningloos, doelloos gepingel. De schrijver krijgt van mij een dikke onvoldoende. Het was te mager; veel teveel herhalingen (“je hebt het mij niet gevraagd”, 4x hetzelfde beeldje terug, en een hele avond “joh” en “néh” dat begint echt te vervelen) En na nog weer een kukeleku wil je geen ei, maar …een poelier! Jammer deze fantastische spelers hadden een betere tekst verdiend. Maar, er viel ook veel te genieten: de boerenkool maaltijd, de confrontatie van Rosie met 2 mannen in huis, de opwekking van Oma d.m.v. een volle po en natuurlijk niet in de laatste plaats het acteerwerk zelf. Zeer indrukwekkend was de gezichtsbewegingen van Vera – de vrouw op de bank. Heel mooi! De gezellige avond, even napraten met de spelers, een taart winnen en een lekker biertje erbij, ’t Buurtschap bedankt en tot de volgende keer. Groetjes Jan Heuthorst

Nog een verlaat berichtje maar zeker gemeend. Wat een mooie toneelavond (zaterdag). Kinderspöl ga zo door dan blijven we komen.TOP!!!!!!!!!!!!!!!!. Gr. Renate en Thea

Wij hebben genoten van de fantastische voorstelling. Voor een belangrijk deel ook gedragen door kostuums, grime en pruiken.......maar bovenal het erg goede spel cvan de kideren en het sublieme kinderkoortje op het toneel. De sfeer werd verhoogd door het gospelkoor, ontzettend mooi op elkaar ingestelde stemmen.

We hebben weer genoten van jullie toneelstuk. Zo jong en zoveel talent, Er werd niet opgelezen maar goed gespeeld en dat maakt het zo echt. Kompliment voor de spelers en de leiding. Betsie en Free

hoi ik vond het heel leuk dat ik mee mocht doen omdat ik heel erg van zingen hou ik wil er misschien als ik wat ouder ben ook wel op toneel groetjes emma

Hallo buurtschap Het jeugdtoneel was zaterdag 14 december geweldig avonds zijn wij met de kleinkinderen geweest, die vonden het prachtig. Wij hebben het zelf die dag twee keer gezien smiddags met de kertsviering van diakonie samen met de PCOB Groeten Gerrit en Jo Hiddink

Beste Buurtschap 12 Julie waren we met de H.T.V de Hengelose toneel vereniging bij jullie om het stuk Het beloofde land te kijken. Wat hebben jullie fantastich gespeeld . We waren erg onder de indruk. Proficiat hiermee. Ook het decor was perfect. Rest mij een opmerking te maken , Evert en Diekske jullie zullen we nooit vergeten. Fantastisch. Bedankt allemaal en veel succes. namens de H.T.V Johan Wassink.

Theatergezelschap 't buurtschap. We hebben enorm genoten van jullie voorstelling, zoiets is zeker voor herhaling vatbaar. Het hele gezelschap heeft geweldig gespeeld. We kijken alweer uit naar de volgende voorstelling. Jan ter Maat en Lucy Visser

Liefdesavonturen, al zolang de mensheid bestaat geeft dat een hoop gedoe. Zo ook in 1850. Er was nog geen Yvonne Jaspers, en ook geen Rabobank! Er werd dus veel gekoppeld zoals in Het Beloofde Land. Menselijke gevoelens waren not done. Ik had ’t Beloofde Land elders al eens eerder gezien, met meer spullen, meer spektakel en veel gelach bij de vrijscènes, in een verhaal dat… nergens kon boeien. Die club had er een komedie van gemaakt; humor op zijn fouts!! Maar Hier-en-Nu zag ik- nee voelde ik- mij helemaal meegesleurd worden in het leven rondom ’t Kreil. Johanna die ziet hoe het leven aan haar voorbij gaat door de greep van die Sekte, en Derk-Jan die leven wil met de mens om wie hij geeft, vechtend tegen de hardheid van het bestaan. Zij en alle anderen speelden zo prachtig, zo geloofwaardig. Puur vakmanschap, vóór en achter de schermen. Met Bas en Eline heeft ’t Buurtschap nog een gouden toekomst. Het Beloofde Land had door ’t Buurtschap veel in huis; van Humor waar het mag tot aan Ernst waar het moest. Eigenlijk moet je het 3X gezien hebben… Één keer links, één rechts, en één keer… juist. Bedankt!! Groetjes, Jan Heuthorst